Sadece zamanı gelince öğrenirsin deriz, başka da bişey söylemeye lüzum yoktur.

http://www.muradu.com/?p=411

Benim garibime giden bu makinenin -insanın- dışında olan biteni, bu nefs denilen insanın sınırsız arzularından uzaklaşmadıkça anlayamaması. Öyle bir sır ki, bilenler anlatamıyor, bilmeyenlerden ise meraklı olanları dışında bu nimeti tadan yok. Öyle bir sır ki öğrenilmesi bile insanın içinde sonsuz zevklere ulaşmaya yetebiliyor.

Etrafımızda olan her olayı, sadece beyin ve ruh’un yorumlamasına göre anlayabiliyoruz. Bunun dışına çıkıp, hakikati görmek, her yiğidin harcı değil tabi ki de. Mesela benim kırmızı diye gördüğüm şeyi bir başkası belki kendi beyninin yorumlaması sebebiyle yeşil olarak görüyor. Ancak çocukluğundan beridir kırmızı diye öğretildiği için o artık kırmızıdır. Gerçi benim görüdüğümde acaba kırmızı mıydı diye düşünmeden edemiyor insan. Bunun gerçek rengi ne? Yada renk diye bişey var mı? Kapkaranlık bir kafatasının içine sıkışmış ışıktan yoksun bir beynin, renkleri yorumlaması, biraz düşününce ne kadar çok garibime gidiyor. Bu anlattığım sadece küçük ve basit bir örnek. Bunu elbette insanoğlunun yaşamına, duygularına, hayat tarzına, dünyada gönderiliş sebebini anlayıp ona göre yaşamasına vs… diğer konulara da adapte edebiliriz.

Hani Peygamber efendimiz buyurmuşlar ya: İnsanoğlu uykudadır, ölünce uyanırlar. Hepimiz hala uykudayız. Kimimiz farkında kimimizin haberi bile yok. Bütün yaşamı şu 60-70 senelik fani ömür olarak algılamakta. Böyle düşünenlere yazıklar olsun.

Bütün insanoğluna sonsuz bir yaşam vadedilmiş. Sonsuz ne demek yahu! Akıl alacak değil. İmam-ı gazalinin şöyle bir tabiri vardır: Küçük bir serçe her seferinde güneşe uçsa ordan bir dane alıp tekrar dünyaya gelse, daneyi oraya bırakıp tekrar güneşe uçsa ve böyle böyle dünya ağzına kadar dolsa… işte bu sonsuzluğun yanında denizde damla bile değildir.

Hasıl-ı kelam ne zaman ki öleceğiz, ölüpte gerçek yaşamın ne olduğunu anlayacağız işte o zaman bu tatlı rüyadan uyanmış olacağız. Rüyamızdan uyandıktan sonra iki farklı muamele var: Birincisi, rüyasını rüya olarak bilip davrananlara, ikincisi rüyasında olduğu halde hiçbirşeyden haberi olmayıpta zevklerine uygun olarak yaşayanlara.

Hatta bugün takvim yaprağından okudum: “Mezardakilerin pişman olduğu şeyler için dünyakiler birbirini yiyor” diye söylemiş İmam-ı gazali. Gerçek yaşamın farkına varanlar ve yaşadıklarında dolayı pişmanlık duyanlar ve hala rüyada olanlar.

Tercih hala elimizde…

Yazı bana matrix i çağrıştırdı, ne dersin Hakkı abi senaristin biri yazını okumuş olmasın :)